Dwaj bracia Albert i Erich SENNEWALDT w 1876 roku uruchamiają w Białej koło Bielska austriacką fabrykę o nazwie: Fabryka Szczotek i Pędzli. Byli oni jednocześnie właścicielami od 1859 roku "Interesu Towarów Żelaznych i Metalowych" w Wilnie. Z dokumentów wynika, że Albert Sennewaldt zarządzał Fabryką Szczotek i Pędzli w Białej, a jego brat "Interesem..." w Wilnie. Obie placówki stanowiły współwłasność.

14 lutego 1884 roku umiera w 47 roku życia Albert Sennewaldt, pozostawiając dwóch niepełnoletnich synów Oskara i Hugona. Wówczas brat zmarłego Erich przenosi się do Białej i prowadzi firmę wspólnie z synami zmarłego aż do 1893 roku. W tym roku następuje podział wspólnego przedsiębiorstwa na dwa odrębne. Skład Żelaza i Wyrobów Metalowych prowadzi na własny rachunek Erich Sennewaldt. Właścicielami Fabryki Szczotek i Pędzli w Białej zostali Oskar i Hugon Sennewaldt.

Fabryka braci Sennewaldt już od narodzin produkowała duży asortyment szczotek i pędzli. Zatrudniono fachowców z Niemiec i Austro-Węgier, którzy produkowali szczotki i pędzle sposobem ręcznym. Początek XX wieku wraz z rewolucją techniczną wniósł do fabryki postęp również w zakresie technologii produkcji. Zaczęto stosować pierwsze maszyny wtłaczarskie, oraz maszyny do obróbki drewna. Technikę wykonywania szczotek i pędzli w krótkim czasie opanowali pracownicy zatrudnieni z terenu Białej oraz Bielska. Produkcja obejmowała już; szczoteczki do zębów, szczotki do ubrań, do włosów, do połysku, do błota, do koni, pędzle malarskie, ławkowce, pędzle do golenia. Jako jedyny zakład w Europie fabryka była dostawcą szczotek między innymi na dwór cesarza Franciszka Józefa, na wyposażenie czołowych europejskich hoteli, na dwory arystokracji. O randze zakładu świadczy fakt, że już w 1930 roku na Targach w Poznaniu zdobył "Państwowy i Wystawowy Medal Złoty" za produkcję swoich wyrobów.

W latach 1914 - 1918 nastąpił dynamiczny rozwój fabryki spowodowany zamówieniami wojskowymi związanymi z prowadzeniem I wojny światowej, co wpłynęło na wzrost zatrudnienia do 400 osób. Powstał nowy III piętrowy budynek, podwyższono pozostałe budynki. Po pierwszej wojnie światowej gospodarcza stagnacja odbija się ujemnie także na działalności fabryki. W 1926 roku fabryce groziła upadłość. Nastąpiły redukcje etatów. Zatrudnienie w okresie kryzysu spadło do około 250 pracowników. Dopiero od 1935 roku następuje poprawa sytuacji gospodarczej kraju i fabryka zwiększa produkcję oraz stan zatrudnienia. Do wybuchu II wojny światowej w fabryce pracuje około 450 pracowników, w tym około 40 urzędników. W okresie tym w fabryce zatrudnionych było 100 Polaków, w tym jeden pracował w charakterze tłumacza.

Dnia 3 września 1939 roku wojska hitlerowskie wkroczyły na teren Bielska. Rozpoczął się ciężki okres dla Polaków zatrudnionych w fabryce. Przez okres pierwszego tygodnia fabryka była nieczynna. Po jej uruchomieniu do pracy przyjmowano tylko Niemców. W szybkim jednak czasie produkcja fabryki przestawiona została na potrzeby wojskowe. Dzięki temu po paru miesiącach zaczęto przyjmować Polaków. Stan zatrudnienia w okresie okupacji wynosił w fabryce około 600 pracowników w tym około 100 Polaków.

W tym okresie fabryka zmieniła właścicieli. Przed 1942 rokiem zmarli Oskar i Hugo SENNEWALDT. Po śmierci dotychczasowych właścicieli przedsiębiorstwo objęły córki Hugona SENNEWALDTA Erna i Gertruda oraz zięć Otto BITTNER. Do 1945 roku fabryką zarządzał bezpośrednio Otto BITTNER. W styczniu 1945 roku cała rodzina BITTNERÓW przeniosła się do Wiednia.

Od 1930 roku równolegle z działalnością fabryki " Braci SENNEWALDT" rozpoczęła działalność Fabryka Szczotek i Pędzli " SANAX" zlokalizowana przy ul. Sukienniczej, (obecnie ul. Szkolna 14). Założycielami jej i właścicielami do 1939 r. byli bracia żydowskiego pochodzenia - Henryk i Wolf GOLBERGOWIE. Była to mała fabryka zatrudniająca kilkudziesięciu pracowników. W 1939 r. Henryk GOLBERG wyjechał do Ameryki na wystawę światową i tam zastała go wojna. Wolf GOLBERG uciekł przed okupantem do ZSRR, a stamtąd wywędrował przez Palestynę do Meksyku, gdzie założył fabrykę szczotek i pędzli.