Reorganizacja administracyjna kraju, jaka nastąpiła w 1975 roku, spowodowała zmiany w organizacji uspołecznionej drobnej wytwórczości. Zmiany te nie ominęły również Bielskiej Fabryki Szczotek i Pędzli. Uchwałą Nr 235/75 Rady Ministrów z 17.12.1975 roku, decyzją Nr 36/OR Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z 19.12.1975 roku, Wojewody Bielskiego z dnia 9.01.1976 r., oraz Prezesa Związku Spółdzielni Inwalidów w Warszawie z dnia 5.02.1976 roku fabryka została podporządkowana Regionalnemu Związkowi Spółdzielni Inwalidów w Katowicach.

Urząd Wojewódzki dnia 10.05.1976 roku wydał oświadczenie o celowości jej założenia. Kolejny akt normatywny sankcjonujący powstanie Spółdzielni zawarty jest w Uchwale Zarządu ZSI w sprawie celowości założenia Spółdzielni Inwalidów z dnia 25.06.1976 r. Do rejestru Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej wpisana została Spółdzielnia w dniu 6.07.1976 roku. Pierwsze założycielskie Walne Zgromadzenie odbyło się w dniu 22.04.1976 roku, na tym zebraniu członkowie założyciele nadali spółdzielni nazwę:

SPÓŁDZIELNIA INWALIDÓW "BIELSKA FABRYKA SZCZOTEK I PĘDZLI"

Tak rozpoczął się nowy etap w życiu zakładu, etap przekształcania przedsiębiorstwa w spółdzielnię - spółdzielnię inwalidów. Od tej chwili Spółdzielnia zaczyna się dynamicznie rozwijać. Powstaje zakład Obróbki Drewna w Kozach, a tym samym usamodzielnienie się w zakresie pozyskiwania półfabrykatów z drewna. Szereg inwestycji i remontów, jakie zostały przeprowadzone w latach 1976 - 1999 zmieniły w sposób zasadniczy wygląd Spółdzielni. Niezmiernie ważnym zadaniem dla całej załogi było dostosowanie Spółdzielni do potrzeb rehabilitacji zawodowej. W tym celu większość stanowisk pracy została zaadaptowana do możliwości pracy inwalidów, których procent zatrudnienia z roku na rok wzrasta. Również dla pełnego zaspokojenia opieki zdrowotnej, Spółdzielcy ze środków własnych zorganizowali Przychodnię Rehabilitacji. Przychodnia obecnie świadczy pomoc w zakresie fachowej opieki lekarskiej, stomatologicznej oraz rehabilitacji. Spółdzielcza postawa całej załogi charakteryzująca się dbałością o miejsce pracy jako wspólne dobro dała oczekiwane rezultaty. Spółdzielnia uległa dużej metamorfozie, z niedoinwestowanego przedsiębiorstwa przemysłu terenowego, stała się dobrze funkcjonującym ośrodkiem rehabilitacji zawodowej, a także liczącym się w kraju i na świecie producentem wyrobów szczotkarskich.